|
|
Odbiornik TV
Odbiornik telewizyjny jest urządzeniem powszechnego użytku, wytwarzanym w wielkich seriach produkcyjnych i w szerokiej gamie rozwiązań, a więc jego oprawcowanie stanowi poważne przedsięwzięcie techniczne, które wymaga znacznych nakładów, oraz aplikacji najnowszych osiągnięć techniki. W tym zakresie zachodzą najczęstsze zmiany, stąd można mówić o stałej ewolucji odbiornika TV jako o procesie wielokierunkowym, gdyż dotyczy podzespołów, technologii i funkcjonalności systemów przetwarzania sygnałów.
Dotychczasowa koncepcja budowy odbiornika z wyodrębnionych bloków funkcjonalnych, tzn. sygnałowego, odchylania, kineskopu, zasilania oraz regulacji, które realizują ściśle określone funkcje, została zastąpiona w znacznej częśći układami o największym stopniu scalenia, działanie całości zaś jest nadzorowane przez mikroprocesor.
Tak więc aktualna konstrukcja odbiornika zawiera zestaw 4 lub 5 układów scalonych, głowicę w.cz i ewentualnie tranzystory mocy związane z zasilaniem oraz bezpośrednią realizacją procesu syntezy na ekranie kineskopu.
Pod względem technologicznym nowoczesny odbiornik TVC jest wykonany na ogół na jednej, wspólnej płycie, określonej powszechnie jako chassis, którego wytwarzanie jest w znacznym stopniu zautomatyzowane, a układ połączeń i rozmieszczenie elementów są dostosowane do dospępnych technologii, m.in do montażu powierzchniowego. Jeszcze nie tak dawno grupa odbiorników o podwyższonym standardzie, uznawanych za tzw. luksusowe, obecnie jest zaliczana do odbiorników średniej klasy, które realizują takie funkcje, jak: OSD, timer, PIP, teletext, euroscart i są przystosowane do współpracy z grami telewizyjnymi, magnetowidem, tunerem satelitarnym, itd.
Stosunkowo najwolniej i najmniej zauważalnie zachodzą zmiany systemowe w odbiornikach TVC, dotyczące takich sposobów przetwarzania sygnałów, które umożliwiałyby poprawę jakości transmicji. Wiąże się to bowiem z rezygnacją z tradycyjnej, analogowej techniki przesyłania sygnałów na rzecz transmisji dyskretnej.
Cyfryzacja odbiornika TVC zapewnia uzyskiwanie lepszych obrazów niż w technice analogowej, a ponadto nie narusza na ogół warunków kompatybilności z aktualnie eksploatowanymi systemami. Systemy takie są określane ogólnie jako systemy o polepszonej jakości obrazu EDTV, w których zastosowano specjalne układy elektroniczne, wykorzystujące analogowe pamięci o różnych pojemnościach umożliwiające m.in.:
- dobrą separację wszystkich składników całkowitego sygnału TVC, szczególnie minimalizują wzajemne prześwity sygnałów luminancji i chrominancji;
- eliminację zjawiska migotania obrazu i linii, w postaci odbić związanych z wielodrożnym odbiorem sygnałów.
|
|
|
